واقع‌بینی حکم می‌کند که بگوییم در شرایطی که بخش خصوصی در حال کوچک شدن است، نرخ سرمایه ثابت منفی شده و اصناف در تصمیم‌گیری به بازی گرفته نمی‌شوند، کار برای تشکل‌های صنفی قدری سخت شده است. بدتر آنکه روحیه کار جمعی در ما ضعیف است. آنقدر که به واگرایی و انشعاب تمایل نشان می‌دهیم، از انسجام و اتحاد حول منافع مشترک صنفی دور و دورتر می‌شویم.
در چنین شرایطی متاسفانه شاهد بودیم که مراجع سیاست‌گذار و تصمیم‌گیرنده حداقل در دو سال گذشته مصوباتی را داشته‌اند که نظر ذینفعان و مشارکت تشکل‌های صنفی و مردم‌نهاد را در آن تصویب‌نامه ها لحاظ نکرده بودند. شورای عالی انقلاب فرهنگی، شورای عالی فضای مجازی و حتی دولت در پاره‌ای از لوایح به امر مهم جلب نظر صنوف بی‌توجهی نشان داده‌اند.
جامعه تشکل‌های رسانه‌های تصویری در کنار سایر تشکل‌ها به عنوان چشمی بیدار به رصد طرح‌ها و لوایحی می‌پردازد که در محیط اقتصاد فرهنگ و کسب‌وکارهای دیجیتال تاثیر گذار خواهند بود و در وهله اول با تبیین و تعامل، نهادهای حکمرانی را به همکاری در تدوین هر گونه سیاست و مقرره تازه‌ای دعوت می‌کنند.